Aradan onca zaman geçmesine rağmen
Hala her kelimenden binlerce anlam üretiyorum kendime yamayarak .. Oysa sen hayatın kendi gitmen gereken yönüne yüzünü dönmüş, güneş ve rüzgarı yanına katık yaparak, yola koyulmuşsun .. Kaç mevsim geçti üzerimizden bilemiyorum ..Şimdi hangi mevsimindesin hayatın .. ?
Gün geceye kavuşuyor yine.. Koynuna alır güneşi sabahı beklemek için.. Kızıl bir gökyüzünden sana uçarak gelmek istiyor yüreğim, yapamıyorum ..
Kurduğu orkestrayı yönetirken notaları tek tek topluyor aşk .. Belki başka bir aşk için yola çıkıldığın da kullanmak gerekir diye, eskici torbalarına dolduruyor cebimde kalan bir kaç kelimeyi de .. Kırıntı peşinde ki bir serçe ürkekliğin de, gergin, tutarsız her an, yok olabilme ihtimali olan bir hayale koşuyorum .. soluksuzca günahları eskiterek, teninden akan terlerime yeni günahlar ekleyerek, sabahı kendime siper ederek ışığım ol diyorum ..
Henüz küçüktüm, ben sana aşk olarak geldiğim de... pembe yanaklı, gözlerinde aşkın bilinmezliğinin heyecanı ile bir kadın edasında, gözbebeklerinin en derinlerinde koskoca bir kadın gibi yürekli, bir çocuktum .. Ben sende büyüdüm ..
Kelimelerimden arta kalan zamanlarda seni özlüyordum.. her ne kadar benim olsan da, çok uzaktın yüreğimden .. kimsenin paylaşmasını istemediğim zamanlarıma denk düşüyordu yokluğunun kıskacında kıvranırken kıskançlıklar ..
Seni seviyordum ve bu bana yetiyordu .. Sevmenin bu denli yeterli gelebileceği başka bir aşk yoktu bedenimde.. Sabahların tazeliğini katıyordum gülüşlerime, şen kahkahalarımın ardında hüzünleri saklayarak ..Bir aldanıştı belki sana delicesine kul olmak .. İki yüzlü bir hayatın, aldatışların esiri olduğunun farkına vardığımda herşey bitmişti ..
Ceplerimde sakladığım sevinçlerimin, üzüntülerimin yanına bir de aşk yarası eklenmişti artık .. Artık bir yokluk mevsimi başlıyordu her ikimiz içinde ..
Uzanıp tutmak istedim elini
İki elim birden düştü yana
Teninin her milimetresine düşen öpüşlerimi
Dudaklarıma acılı bir gülümseyiş ile geri verdin ..
Sensizlik aşk oldu
Can oldu
Dost oldu geceler boyu omuzunda ağladığım
Sımsıkı sarılıp boynuna
Onun da benden gitmesinden korkarak,
Sensizliği senden çok severek yaşadım
Çok olmadı halbuki iki şehri bir birine kelepçeleyen aşkın tutsağı idik ikimizde ..
Ben yine de seni bırakıp giderim, aşkına yazdığım kelimelerim kalır, aşkın bile anlamsız kaldığı gecelere....
